Wat betekent Cranio-Sacraal

De naam is ontleend aan de uiteinden van het systeem en de Latijnse benaming van de beenderen.
Cranium; schedel , welke bestaat uit twee gedeelten n.l. de hersenschedel en de aangezichtsschedel.

Sacraal; tot het heiligbeen, sacrum, behorend.
Vanaf de schedel – via de wervelkolom – tot aan het heiligbeen bevindt zich dit fysiologische craniale  systeem welke uit de volgende onderdelen bestaat:
 
  • Hersenvliezen
  • Ruggennmergvliezen
  • Hersenen
  • Ruggenmerg
  • Centrale Zenuwstelsel
  • Hersenvocht circulatie
 
Dit hersenvocht (liquor ) dient o.a. als schokdemping en bescherming van de hersenen en het ruggenmerg.
 
Cranium De schedel
De schedel – hersenschedel en aangezichtsschedel- bestaat uit 26 beenderen wanneer men het tongbeen en de gehoorbeentjes meerekent. Elk schedelbot heeft een zekere flexibiliteit en dit is een voorwaarde om vrij te kunnen bewegen.
En je vrij te kunnen bewegen, betekent: leven.   Deze bewegelijkheid kan verstoord worden door bijvoorbeeld kauw- of nekspierspanning, maar ook door trauma’s tengevolge van geboorte of onge-val.
In mijn praktijk kom ik nogal eens emotionele trauma’s tegen, die ontstaan zijn doordat men de kiezen stevig op elkaar geklemd houdt, vaak jarenlang.
 

Deze verstoringen of belemmeringen in de beweging van de schedelbeenderen kunnen van invloed zijn op de circulatie van hersenvocht, slagaderlijk en aderlijke bloed. Wat gevolgen kan hebben voor het behoud en herstel van de gezondheid. Gelukkig kan het lichaam heel veel herstellen maar als we doorgaan met aanpassen en doorzetten tegen beter weten in geeft ons lichaam meerdere signalen van pijn of ongemak dat we wel moeten luisteren
 

Met craniale technieken en behandeling op de schedel zelf is het mogelijk om die natuurlijke beweeglijkheid weer terug te geven. Deze doorlopende ritmische beweging  kan op deze manier via het bindweefsel zijn invloed uitoefenen op alle onderliggende organen.
 
Het Cranio Sacrale ritme.
Diep in de hersenen wordt voortdurend hersenvocht aangemaakt hierbij moet je denken aan ± 500 milliliter per etmaal. Aangezien het hele circulatiesysteem van het hersenvocht circa 150 milliliter bevat, betekent dit dat al het hersenvocht drie maal per etmaal wordt ververst. Door middel van deze ritmische toename van het hersenvocht veroorzaakt dat een zeer belangrijke doch minimale krimp en uitzetting in de schedel. De vocht toename in dit smalle gedeelte onder de schedel beenderen moet immers ergens naartoe.

Deze ritmische drukverschillen vinden zes tot twaalf maal per minuut plaats.
Als deze pompfunctie in zijn bewegingen beperkt wordt heeft deze invloed op onze gezondheid.

Denk hierbij aan bewegingsbeperking van de schedelbeenderen onderling die bijvoorbeeld onderstaande klachten kunnen veroorzaken:
 
  • Hoofdpijnen
  • Concentratieproblemen
  • Geheugenproblemen
  • Oorpijn
  • Evenwicht problemen
  • Aangezicht klachten
  • Hyperactiviteit
  • Depressiviteit
  • Kaakproblemen
  • Kaak -neus en voorhoofdsholte klachten
  • Lusteloosheid
  • Stress
  • Chronische vermoeidheid
  • Gedrags- of gevoels veranderingen
 
Bovenstaand beschreven ritme in het Cranio-Sacrale systeem werd pas in 1972 ontdekt tijdens een intensieve neurochirurgische operatie door de Amerikaanse arts John Upledger. Deze ontdekking heeft hem geïnspireerd om samen met zijn team het wetenschappelijk onderzoek hiernaar voort te zetten. Tijdens het onderzoek kwam hij de onderzoeksresultaten tegen van de Osteopaat dr. Sutherland, die al rond 1920 overtuigd was van het feit dat de schedelbeenderen tot het einde van ons leven bewegelijk blijven. In 1978 heeft Upledger wetenschappelijk aangetoond dat alle zoogdieren, ook de mens, naast het hart- en ademhalingsritme een derde vitaal ritme bezitten dat hij het Cranio-Sacrale ritme noemde. Dit ritme geeft de therapeut informatie over het functioneren van het cranio-sacrale systeem en is te voelen op het hele lichaam. Dit ritme is als het ware de ademhaling van het zenuwstelsel.
 
Het Centrale Zenuwstelsel
Deze bevindt zich in de hersenen en in het ruggenmerg. Ons hele functioneren wordt natuurlijk bepaald door onze hersenen en ons ruggenmerg. Hier zijn wij ontstaan, hier doorliepen we de eerste fase in onze ontwikkeling. In het midden van de derde week kregen wij als embryo hier het eerst gestalte, dit was onze eerste vorm. Boven en onder evenals links en rechts  ontstonden in die derde embryonale week. Het bovenste gedeelte werd het hoofdje, uit het onderste gedeelte, de staart, ontstonden de neurale buis en het ruggenmergkanaal. De uitspraak Het gaat mij door merg en been beschrijft heel mooi hoe diep een ervaring kan gaan. Ook geeft ze aan hoe centraal en hoe immens belangrijk ons zenuwstelsel is.
Immers het Centrale Zenuwstel regelt ook:
 
  • de hartslag;
  • de ademhaling;
  • de spijsvertering;
  • de hormoonhuishouding;
  • het bewegingsapparaat.
 
In wezen is het Centrale Zenuwstelsel onze grote persoonlijke computer die ons complete welbevinden regelt. Het bevindt zich in het centrum van het Cranio-Sacrale systeem, waar het van uit de hersenen en ruggenmerg  door middel van zijn vele vertakkingen het hele lichaam bestuurt.  
Sacraal (Heiligbeen)
Het heiligbeen (sacrum) vormt het onderste gedeelte van de wervelkolom. De onderste lende wervel is verbonden met het heiligbeen dat uit vijf aan elkaar gegroeide wervels bestaat.
Hier aan vast vind men onderaan het staartbeentje ( stuit) die uit vier botjes bestaat, waaraan nauwelijks nog te zien is dat het wervels zijn. Het heiligbeen is doormiddel van twee gewrichten zeer hecht met het bekken verbonden. Dit noemen we de SI gewrichten (sarco- itiacale). Bij elke beweging van het bekken met het daaraan vast zittende sacrum zien we een bewegingsverandering in de hele wervelkolom. Ook hier zien we dat lichamelijke en geestelijke symptomen met elkaar verband houden. Als de geest zich kromt, kromt het lichaam zich ook. Of met de staart tussen de benen. Als we ons afgewezen, gekwetst of bedreigd voelen maken we ons kleiner en krommer. Zijn we blij en zelfverzekerd dan rechten we onze rug.
Ook op deze plaats kan Cranio-Sacraal therapie weer de ruimte en beweeglijkheid terug geven zoals wij van oorsprong bedoeld zijn.  

 

Fascia
Dit is het Latijnse woord voor bindweefsel.
Bindweefsel is een groot orgaan die door het hele lichaam zijn functies heeft.
Het verbindt de huid met eronder gelegen spieren, bloedvaten, botten en alle overige organen en vult de ruimten tussen de organen op. Zoals we o.a. het oogvlies,maagvlies en longvlies kennen. Het bindweefsel geeft steun, beschermd en voed al de onderliggende structuren.
 

Het bindweefsel kun je in drie lagen indelen:  
1. De diepste laag zijn de hersen- en ruggenmergvliezen.
2. De middelste laag die alle organen, zenuwen, bloedvaten, spieren en botten op hun plaats houd.
3. De meest oppervlakkige laag ligt direct onder de huid.

Het cranio-sacrale ritme is door het hele lichaam heen te voelen. Het ritme van het cranio-sacrale systeem wordt via de hersen- en ruggenmerg vliezen doorgegeven aan het algehele vliezensysteem van het lichaam
 

Waarom voel je dan toch op sommige plaatsen geen beweging.
Fascia of bindweefsel is opgebouwd uit twee soorten vezels die in een gezonde situatie goed samenwerken n.l.
*Elastine, een elastische vezel die zorgt voor  flexibiliteit en beweeglijkheid van het weefsel.
*Collageen, de collagene vezels die steun, begrenzing en stevigheid geven
 

De conditie van het bindweefsel is voor ons functioneren van groot belang.

De vliezen moeten ten opzichte van elkaar glad en vloeiend kunnen bewegen.
(de nier gaat met elke ademhaling mee omdat hij verbonden is met het middenrif)    

Bijzonder sterk zijn om alle krachten van buitenaf op te kunnen vangen.
(een val van de schommel of flink stoten of schok bij ongeval b.v.)

Elastisch zijn om te kunnen bewegen.
(de gewrichten maar ook het hartzakje die constant mee beweegt)  
 

Onderweg in het leven absorbeert het lichaam allerlei trauma’s. Te beginnen bij de geboorte.  
Vaak kan het lichaam dit nog compenseren. Het stelt de lichaamshouding bij waardoor we de pijn niet of minder voelen. De aangrenzende spieren, bindweefsel en zenuwen passen zich aan. Als gevolg van deze compensatie technieken behoudt het lichaam nog een redelijke tijd zijn mobiliteit, maar de aandoening zit er nog wel. In die situatie kan het lichaam overgaan op een volgende mogelijkheid en dat is het heel efficiënt ’inpakken’. Noem het een soort litteken die zowel lichamelijk emotioneel als op ziels niveau kan ontstaan. Het is opgeslagen in onze cellen, die als het ware verhardt. Deze bewegingsbeperkingen kunnen ook ontstaan door langdurige stress, of onverwerkte trauma’s. Heel bekend is bijvoorbeeld last van de gespannen schouders die ook de beweeglijkheid van de nek gaan beperken. Of het vermoeide verlammende gevoel na een trauma. Maar ook bewust of onbewust verdrongen herinneringen, die toen te zwaar waren, of te veel, maar waar nog wel resten van aanwezig kunnen zijn. Gevoelens van angst, pijn, woede en fysiek letsel worden door het lichaam opgeslagen en zorgen er uiteindelijk voor dat ook het Cranio- Sacraal systeem uit balans raakt, krimpt, gaat vastzitten en zijn vitaliteit verliest. Op deze ‘ingepakte of verharde’ plaatsen is het Cranio Sacrale ritme verminderd voelbaar maar het kan ook kouder of juist veel warmer aanvoelen. Op deze ‘ingepakte of verharde’ plaatsen verliest het lichaam zijn flexibiliteit wat door aangrenzende gebieden opgevangen wordt. De elastische vezels (denk maar aan een elastiekje) komen strak gespannen te staan en de naast gelegen elastine gaat het compenseren. Nu zie je dat de klachten vrijwel nooit op die verharde plaatsen ervaren worden maar op die plaatsen waar de fascia teveel trekt aan de aanhechtings plaatsen op het bot bijvoorbeeld. Zo kunnen trauma’s in de buik bijvoorbeeld  klachten gaan geven in de nek.  
 
 

Celherinnering
Onze lichaamscellen hebben in mijn visie een geheugen en een eigen bewustzijn. Deze verborgen intelligentie van ons lichaam is werkelijk iets om met verwondering bij stil te staan. Als tijdens de ontwikkeling van een nieuw mensenkind de hartcellen weten wat hun taak is en de lever-, maag- en hersencellen hun plaats weten en bewustzijn hebben over hun opdracht, dan kan ik alleen maar stil respect hebben. Voortdurend  worden er tijdens ons leven nieuwe cellen aangemaakt en oude cellen afgevoerd. En ook deze nieuwe cellen weten in een gezonde situatie waar hun werkgebied ligt, wat ze moeten doen. Een Italiaanse arts heeft eens gezegd: als er zoveel informatie op een hard schijfje ( cd-rom ) gezet kan worden , waarom twijfelen we dan nog aan het geheugen van levende cellen?