ONS LICHAAM EN ZIJN SIGNALEN.
Hoe goed kennen wij ons lichaam ?
Staan wij er alleen bij stil hoe complex wij in elkaar zitten.
Begrijpen wij ook wat ongemakken ons willen zeggen?


Hoe mogen wij kijken naar ziek zijn: Natuurlijk willen we snel beter worden en geeft het onrust dat ons lichaam ons in de “steek”laat. Dat wij niet verder kunnen in ons vaste patroon. Er stond nog zo veel op ons programma voor de komende week.

We kunnen het zien als even rust en terugkeren bij jezelf. Het lichaam mag uitrusten en de tijd krijgen om te herstellen. Je hebt de tijd om na te denken en ziet dan vaak wat de oorzaak was van dit protesterende lichaam. Zodat ziekte een keerpunt in je leven mag zijn. Je neemt je voor wat meer rust in te plannen, gezonder te gaan eten, meer te bewegen. Of meer te mogen en niet te moeten. Kortom, van jezelf leren te houden en te begrijpen.

De patiënt kan het ook zien als een strijd  die zo snel mogelijk gestreden moet worden met alle mogelijke producten om een “goede gezondheid” terug te krijgen.  Het wordt door de patiënt net zo ervaren als de ziekte zelf, namelijk als iets wat van “buiten af”komt.
Ons lichaam is een intrigerend en fantastisch systeem dat eigenlijk alles zelf kan. Wij hoeven alleen maar de  juiste brandstof aan te vullen en te luisteren naar wat het nodig heeft. Dagelijks vernieuwen zich vele cellen en er worden ook vele cellen afgevoerd, die hun taak hebben vervuld. Het lichaam zuivert zichzelf, het herstelt zichzelf ( aan de buitenkant kunnen we dit zien aan blauwe plekken en wondjes) en het levert ons energie.

Bij een pasgeboren baby kijken wij vol bewondering dat alles “werkt”en beseffen wij dat een menselijk lichaam verbazingwekkend mooi in elkaar zit. Zou dit dan zo anders zijn als we opgroeien?

Op ons levenspad pikken wij door nieuwe ervaringen ballast op en deze nemen we op onze schouders en zeulen we mee door ons leven. Wij slikken ons verdriet en onze teleurstellingen vaak in, want we moeten immers door. We geven onszelf vaak niet de tijd om te voelen en te ervaren wat dit met ons lichaam doet en we beseffen niet dat we al onze ervaringen – zowel positief als minder leuk – in ons lichaam, tot in elke celkern opslaan.

Zo zijn er mooie herinneringen die we ons bijvoorbeeld weer bewust worden als we bepaalde muziek horen of als we ons weer bevinden in een omgeving van vroeger. Het kan ook zijn dat een oude angst weer boven komt bij het ruiken van een bepaalde geur die verbonden is aan onze kinderjaren.
Lichaam en geest werken samen.

Als je het naar je zin hebt met leuke dingen, voel je meestal geen of minder pijn. Pijn is een signaal van ons lichaam: ons lichaam wil ons iets vertellen. Pijn is niet alleen de zintuiglijke kant van het probleem, maar ook de emotionele kant. In het onderstaande vind je enkele voorbeelden om anders naar de signalen van het lichaam te kijken:

Bij deze voorbeelden heb ik gebruik gemaakt van de teksten van Louis L. Hay.

Zijn we in staat om onszelf beter te maken, te herstellen? Of maakt de arts ons beter met medicijnen? Heeft de dokter dan gefaald als we niet beter worden? Moet de arts zich schuldig voelen als hij alles heeft geprobeerd wat in zijn vermogen ligt en de patiënt wordt niet beter? Weet die dokter wat wij onderweg allemaal op onze cd-rom hebben gezet? Weten wij het zelf allemaal nog? Weten onze cellen het nog? Leggen wij onszelf niet een beperking op door aan te nemen dat zelfgenezing onmogelijk is.


Van Louis Pasteur (1822-1895 ) hebben we geleerd dat bacteriën en virussen ons ziek maken. Aan het eind van zijn leven kwam hij tot de volgende conclusie: De ziekteverwekker zelf is niets, maar de bodem waarop hij valt, daarentegen, alles.